ظهور و علایم بیماری در ماهیان قزل آلا
ماهیان سالم در بررسی های تشریحی، پوستی سالم و شفاف دارند و وضعیت چشمها، آبشش وبالهها و اندامهای داخلی مانند کبد کاملا طبیعی است. همان طور که گفته شد اولین علامت در یک همهگیری در جمعیت ماهیان قزلآلا کم اشتهایی است که نهایتا با پیشرفت بیماری به بی اشتهایی منجر میشود.
تغییرات رنگ پوست و گرایش آن به کدورت نیز جزء اولین علایم بروز بیماری در این ماهیان است، در پوست، انگل های تک یاخته ای مانند ایکتیوفتیریوس با ایجاد بیماری لکه سفید با چشم غیر مسلح قابل تشخیص هستند و در صورت وجود عفونت ناشی از سایر تک یاختگان مانند تریکودینا و یا شیلودونلا علاوه بر آن که فلس ها در برخی قسمت ها می ریزند موکوس غلیظی نیز در سطح بدن ماهیان مشاهده می شود. انگل های سخت پوست مانند لرنئا و آرگولوس نیز با چشم غیر مسلح در سطح بدن ماهیان قابل تشخیص هستند.
عفونت های میکروبی نیز با ایجاد زخم های عمیق و وسیع در پوست که با خونریزی توأم است خود را نشان میدهند. پوسیدگی بالهها جزو شایعترین علایم بیماریهای ناشی از سوء تغذیه مانند کمبود چربیها در غذا، کمبود پروتئینها در غذا و مسمومیتهای غذایی، عفونت های انگلی تک یاختهای و کرم های ژیروداکتیلوس و بالاخره عفونتهای مزمن میکروبی است. در برخی شرایط، پوسیدگی بالههای در ناحیه دمی به حدی پیشرفت میکند که به ساقه دمی رسیده و باعث مرگ ماهیان میشود. در بـعضی بـیماریهای غـیرعفونی مــاننـد عـارضه حبابگـازی، عفونت انگـلی دیپلوستومیازیس بیماری عفونی میکروبی و ویروسی چشم، عوارض متعددی ظاهر میشوند. بیرون زدگی چشم به دلیل عارضه حباب گازی و کدورت آن به دلیل انگل دیپلوستوموم از شایعترین آنهاست. در اکثر بیماریهای عفونی نیز چشم ماهی به صورت یک طرفه یا دو طرفه بیرون میزند (اگزوفتالمی) که ممکن است مورد هجوم ماهیان دیگر قرار گرفته و به طور کلی از جا کنده شود.به دلیل سطح وسیع آبششها که در ماهیان قزلآلا برای هر گرم از وزن ماهی به یک سانتیمتر مربع میرسد و مرز بسیار ظریف آن با آب، این عضو در معرض هجوم بسیاری از عوامل بیماریزای مختلف قرار میگیرد.انگلهای تک یاختهای و کرمهای داکتیلوژیروس و ژیروداکتیلوس ،در آبشش به خوبی رشد و تکثیر نموده و باعث ایجاد اختلال در وظیفه اصلی این عضو که تبادل گاز و اخذ اکسیژن و ایجاد تعادل اسمزی میباشد می گردند. انواع مسمومیتها و سوء تغذیهها مانند لیپوئیدوز، باعث کم رنگ شدن آبشش شده و قارچهایی مانند ساپرولگنیا باعث تخریب بافت آن میشوند. عوامل میکروبی و ویروسی نیز به دلیل ایجاد کمخونی، باعث روشن شدن رنگ آبشش میشوند. در حفره بطنی ماهیان قزلآلا، اندامهایی مانند کبد، کیسه هوایی، کلیه و طحال بیشتر مورد هجوم عوامل بیماری زا قرار می گیرند. در زمانی که میزان سبوس یا مواد دارای فیبر در غذا بیش از حد نرمال باشد ممکن است منجر به انسداد مجرای ارتباطی حلق و کیسه هوایی شده باعث تورم کیسه هوایی و شناور شدن ماهیان در سطح آب گردد. عفونت میکروبی، غالبا کلیه را مورد هجوم قرار داده و وجود نقص در فعالیت این عضو و عدم تعادل اسمزی، باعث مرگ ماهیان میشود. در برخی عوارض کلیوی، مواد پلاسمایی از عروق باریک کلیه به داخل محوطه بطنی نفوذ نموده و شکم را متورم میکند. چنین وضعیتی، غالبا به دلیل عفونتهای میکروبی و ویروسی رخ میدهد. کبد در ماهیان قزل آلا حساسیت ویژه ای به عوامل سوء تغذیه و مسمومیت ها دارد. در بیماری لیپوئیدوز کبد بزرگ و زرد رنگ میشود و در صورتی که قطعه ای از آن را به داخل آب بیندازیم به دلیل تجمع چربی و سبک شدن آن، در سطح آب شناور میماند در حالی که کبد ماهیان سالم، به عمق آب فرو میرود.
در بیماری آفلاتوکسیکوزیس، به دلیل حضور سم آفلاتوکسین در غذا، عوارضی مانند هپاتوما در کبد به ظهور رسیده و فعالیت طبیعی آن را مختل مینماید




